Ég fór í Þjóðleikhúsið á dögunum og sá sýninguna um Fríðu Kahlo; Frida…viva la vida. Sýningin hefur verið talsvert í umræðunni og greinilegt var að hún lenti í hringiðu leikhúspólitíkur, en mér skilst að stjórnmálin í borginni séu leikur einn við hlið hennar.

Ekki kann ég neitt að gagnrýna leikhús … en ég veit hvað mér finnst gott, eins og þar stendur.

Mér fannst sýningin mjög skemmtileg. Frá upphafi til enda var framvindan áhugaverð og leikurinn góður. Ég vissi ekki meira en hver annar um ævi Fríðu, þannig að fyrir mig var sýningin líka fróðleg. Saga þessarar merkilegu konu og fólksins í kringum hana á erindi við hvern sem er, á hvaða tíma sem er. Í leikritinu birtist Fríða sem skrýtin lítil skrúfa, með óvenju sterka sannfæringu og innri kraft, sem skilaði henni ævintýralegu lífi. Leikstjóranum og leikhópnum tekst að koma þessu vel til skila. Þótt Fríða sé alltaf í forgrunni, er þarna mikið persónugallerí í litríkum, mið-amerískum stíl, sem víkkar sjónarhornið og færir áhorfandanum pínulitla innsýn inn í lífið í Mexíkó um miðja síðustu öld. Þá er einnig óhætt að taka undir það hrós sem tónlistin í verkinu hefur fengið – þótt ég hafi haft það gaman af sögunni að mér líkaði tónlistin best þegar hún var í bakgrunni, fremur en þegar sönghópurinn brast í söng.

Þessu kvöldstund í Þjóðleikhúsinu var þess vegna mjög ánægjuleg og fyrir það færi ég öllum aðstandendum sýningarinnar þakkir.

Jóhanna Guðrún stóð sig framúrskarandi vel á sviðinu í Moskvu í gær og ég sendi henni og öðrum aðstandendum lagsins mínar bestu hamingjuóskir með árangurinn. Breski þulurinn, Graham Norton, var mjög hrifinn af laginu og hrósaði Jóhönnu Guðrúnu. Hann sagði hinsvegar að vegna bankahrunsins hefði íslenska þjóðin ekki haft efni á að kaupa handa henni [...]

Eitt af námskeiðunum í náminu mínu heitir „Text and the City“ og fjallar um samspil texta og borgarlífs. Þar er komið víða við, frá veggjakroti til lesmáls í arkitektúr.
Að mínu mati hefur texti, og reyndar upplýsingar almennt, verið af of skornum skammti í Reykjavík. Við getum frætt borgarbúa miklu betur um sögu borgarinnar með fallegum [...]

Fréttir berast nú af því að ríkisstjórnin hafi samþykkt fyrir sitt leyti að taka yfir byggingu Tónlistar- og ráðstefnuhússins í Reykjavík. Reykjavíkurborg þarf að sjálfsögðu að samþykkja líka, en flestir eru sammála um að húsið geti ekki staðið eins og það er mikið lengur. Þá eru ýmsir samningar í uppnámi ef ekki verða teknar ákvarðanir.
Ekki [...]

Ég óska landsmönnum öllum gleðilegra jóla. Ég get ekki sagt neitt fallegra en segir í þessum sálmi, sem Sr. Valdimar Briem orti, og er í uppáhaldi hjá mörgu góðu fólki.
Í dag er glatt í döprum hjörtum, 
því Drottins ljóma jól. 
Í niðamyrkrum nætursvörtum 
upp náðar rennur sól. 
Er vetrar geisar stormur stríður, 
þá stendur hjá oss friðarengill blíður 
og þegar ljósið [...]

Fyrr í dag hafði ég orð á því að nú væru tímar samstöðu og vinaþels því ef kreppan versnar bitnar það á okkur öllum og engin ástæða til annars en að hvert og eitt okkar leggi sitt litla lóð á vogarskálarnar til að við komumst út úr þessu sem fyrst. Þetta þótti Agli fyndið og [...]

Áhugaverð umræða er komin af stað í Bretlandi um endurútgáfu á bókum Enid Blyton, höfundi Fimm-bókanna, Sjö-bókanna, Ævintýrabókanna og fjölda annarra, sem börn og unglingar lásu áratugum saman. Útgefendur telja að kynslóðin sem tók ástfóstri við Harry Potter og félaga muni ekki síður verða hrifin af Önnu, Jonna, Georgínu og öllum hinum persónunum í bókum [...]