29. maí, 2009

Göngugötur í miðbænum

Þegar Austurstræti var gert að umferðargötu með bílastæðum, var það vegna óska frá kaupmönnum í götunni. Þeir voru þá nokkuð margir. Í fljótu bragði man ég eftir framköllunarstofunni á horninu, Karnabæ, plötubúðinni (sem Steinar rak einhverntíma), þarna var hárgreiðslustofa, Sigfús Eymundsson og Reykjavíkurapótek. Aðeins Eymundsson er eftir. Annað húsnæði hefur verið tekið undir skemmtistaði sem eru opnir tvö kvöld í viku eftir miðnætti, þótt Hressó og nýi staðurinn við hlið hans sé að vísu opnir á daginn líka. Það er erfitt að gagnrýna þá sem tóku ákvörðun að hleypa bílaumferð á þennan hluta Austurstrætis. Kaupmenn stóðu á því fastar en fótunum, að það myndi glæða viðskiptin og án viðskipta er miðbærinn ekki neitt. Ég held hinsvegar að það sé fullreynt með þessa tilraun. Bílaumferð í Austurstræti virðist ekki glæða viðskiptin þar sérstaklega mikið. Hvað varð um yður Austurstrætisdætur, kvað Tómas og spurningin á vel við.

Austurstræti í kringum 1974

Ljóð Tómasar og gamlar myndir eru hvorttveggja til vitnis um það mikla líf sem var í Austurstrætinu. Þar voru einnig götusalar sem seldu föt, harðfisk, blóm, pylsur eða hvaðeina. „Austurstræti, ys og læti, fólk á hlaupum í innikaupum“, kvað annað skáld, nánar tiltekið Laddi. En fljótlega eftir að bílaumferðinni var hleypt á, fækkaði fólkinu á hlaupum í innkaupum.

Færum okkur yfir á Austurvöll. Þar skapast einstök stemning á góðviðrisdögum í Reykjavík. Hluti af Grænu skrefunum er að loka Pósthússtrætinu á slíkum dögum, til að auka plássið sem fólk hefur til að njóta veðurblíðunnar. Kaffihúsin við Vallarstræti (Kaffi París, Thorvaldsen…) setja borð og stóla út og þar myndast stemning sem menn líkja helst við einhverjar erlendar borgir. Frábært bæði fyrir neytendur og kaffihúsin.

Allir léttir fyrir utan Kaffi París

Allir léttir fyrir utan Kaffi París

Svona var þetta hinsvegar ekki alltaf. Það sem skapaði forsendur fyrir kaffihúsalífinu í Vallarstræti var sú aðgerð borgaryfirvalda að loka fyrir bílaumferð í Vallarstræti og Thorvaldsensstræti. Það var gert í borgarstjórnartíð Sjálfstæðisflokksins, skömmu áður en r-listinn tók við. Fram að því höfðu þessar götur verið venjulegar bílagötur og því engin möguleiki fyrir útikaffihús til að blómstra og stemningin á Austurvelli hreint ekki sú sama. Þessi gamla mynd frá Ljósmyndasafni Reykjavíkur sýnir hvernig þetta leit út:

Það er líka hægt að taka dæmi frá öðrum borgum. Flestir hafa komið til Kaupmannahafnar, en aðeins þeir sem eldri eru muna að bæði Strikið og Nýhöfn voru umferðargötur fram á sjöunda áratuginn. Þegar Jahn Gehl og fleiri borgarsmiðir fóru að tala um að breyta þessum götum í göngugötur með útikaffihúsum fengu þeir jafnan svarið: „Við búum ekki við miðjarðarhafið.“ En götunum var samt breytt og flestir þekkja útkomuna. Viðskipti blómstra, útikaffihús eru á hverju horni og fólk getur gengið um bæinn sinn afslappað og án hávaða eða annarrar truflunar frá bílum. Þeim er fundinn staður utan við göngugöturnar, þar sem fólk getur lagt og gengið síðan inn í bæinn. Eða, sem er enn betra, komið í strætó eða hjólandi.

Það hefur lengi verið mín skoðun að við ættum að fjölga göngugötum í miðbæ Reykjavíkur, og það er raunar eitt af markmiðum Grænu skrefanna. Austurstrætið blasir við, en fleiri götur og torg þarf einnig að skoða. Til dæmis torgin fallegu í Þingholtunum: Óðinstorg, Freyjutorg og Baldurstorg. Þau hafa öll verið tekin undir bílastæði,en áður gat fólk setið á bekkjum þar, notið sólarinnar og spjallað saman. Út um alla borg eru svæði sem við þurfum að endurheimta fyrir mannlíf. Það eru ekki dýrar aðgerðir, en munu reynast undragóðar fyrir íbúa, kaupmenn og alla sem þykir vænt um borgina sína.

20. maí, 2009

Græn skref 2,0

Á fundi borgarstjórnar í gær var samþykkt framhald Grænna skrefa í Reykjavík. Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir formaður umhverfis og samgönguráðs mælti fyrir nýju skrefunum sem miða að því að gera borgina enn grænni og fallegri, gera fólki auðveldara að nota rafmagns- eða twinbíla, fjölga forgangsakreinum Strætó og auka endurvinnslu, svo fátt eitt sé nefnt. Þetta er [...]

18. nóvember, 2008

Græn samgöngustefna

Það er mikið fagnaðarefni að borgarstjórn skuli hafa samþykkt að vinna Græna samgöngustefnu fyrir borgina. Við hétum því í Grænu skrefunum að þetta yrði gert, undir yfirskriftinni „Reykjavíkurborg til fyrirmyndar.“
Samgöngustefna er nokkuð sem hefur ekki verið mikið í umræðunni hér, en víða í evrópu er það bundið í lög að fyrirtæki skuli hafa slíka stefnu. [...]

5. september, 2008

Kaffihús í Hljómskálagarðinum

Ásamt því að fella furðutillögu um nýja kosningu um Vatnsmýrina á borgarstjórnarfundi, hef ég unnið hörðum höndum að nokkrum mikilvægum málum sem meirihlutinn í borginni fól mér að sjá um. Aðallega eru þetta mál sem ég hef verið að vinna í lengi og nýr formaður umhverfis- og samgönguráðs Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir fékk mig til að halda [...]

2. september, 2008

Nema hvað? Nemakortin misskilin.

Frá því að Reykjavík hóf tilraunina með Nemakortin fyrir rúmu ári, hefur reglulega komið upp misskilningur um þá hugsun sem býr að baki.
Fyrsta skrefið af tíu Grænum skrefum er „Miklu betri strætó“. Þar segir að frá og með haustinu 2007 fái reykvískir námsmenn frítt í strætó. Reykjavíkurborg vildi með öðrum orðum hvetja námsmenn sína til [...]

24. ágúst, 2008

Leikur og loftgæði

Réttindamálum Ólympíuleikanna er þannig háttað að menn geta ekki horft á leikana í gegnum ruv.is, ef þeir eru staddir í útlöndum. Ég gat því ekki horft í morgun, sem var auðvitað meiriháttar áfall. Úrslitin í leiknum voru það hinsvegar ekkert, fannst mér. Svona leikir geta dottið hvoru megin sem er og þetta var ekki okkar [...]