Ég var að gerast áskrifandi að Morgunblaðinu eftir langt hlé. Stúlkan á símanum sagði mér að flesta daga væru uppsagnir og nýjar áskriftir á pari, en eftir að tilkynnt var um nýjan ritstjóra væru nýjar áskriftir töluvert fleiri en uppsagnir. Ég er ekki hissa á því.

Það hefur verið mér nokkur ráðgáta hvers vegna samfylkingarfólk og aðrir sem stýrt hafa umræðunni í þjóðfélaginu síðustu misserin hafa brugðist jafn hart við og raun ber vitni á síðustu dögum. Þetta fólk hefur satt best að segja hrokkið af hjörunum yfir fréttum af ritstjóraskiptunum. Kjörinn fulltrúi Samfylkingarinnar sagði til dæmis að þetta væri líkt og að Hitler hefði verið gerður að ritstjóra Der Spiegel eftir stríð. Andstaðan við ráðninguna er þó jafnan sett fram sem umhyggjusemi fyrir Morgunblaðinu eða jafnvel forystu Sjálfstæðisflokksins. Fólk sem ver dögum sínum í að atyrða Morgunblaðið og tilkynnir reglulega að nú hafi það fengið nóg og sagt upp Mogganum, þykist mjög áhyggjufullt yfir því að ráðning ritstjóra geti skaðað blaðið, og nú muni það segja því upp. Sama fólk hefur þungar áhyggjur af forystu Sjálfstæðisflokksins, þrátt fyrir að vera í öðrum flokkum. Þessi umhyggjusemi er ekki sannfærandi. Sama fólk myndi fagna óförum bæði blaðsins og flokksins. Áhyggjurnar stafa því af einhverju öðru og eru nógu miklar til að kalla fram þessar sterku tilfinningar. Ég man ekki til þess að viðbrögð þessa fólks hafi verið svona þegar Þorsteinn Pálsson var ráðinn ritstjóri Fréttablaðsins eða þegar þingmaðurinn Össur Skarphéðinsson var ráðinn ritstjóri DV.

Það er ótvíræður kostur við hinn nýja ritstjóra að allir vita hvar þeir hafa hann. Skoðanir Davíðs eru ekki skoðanir þröngs hóps, eins og nú er reynt að spinna. Hafi einhver verið snjall í að skynja þjóðarsálina á undanförnum árum, er það Davíð Oddsson. Ég vona að sá hæfileiki og trú hans á íslensku þjóðinni muni skila okkur áskrifendum öflugu blaði sem segir satt og leggur gott til mála.

Umræða um borgir og skynsamlega nýtingu þeirra hefur sjaldan verið meiri en um þessar mundir. Margt kemur til. Kreppan hefur vakið fólk til vitundar um að vont skipulag kostar borgarana mikla peninga, aðallega vegna samgangna. Nýleg könnun í Reykjavík sýndi að þúsundir Reykvíkinga voru nálægt 20 mínútum á leiðinni í vinnuna og annað eins á [...]

Fréttablaðið birtir í dag viðtal við mig, þar sem ég er spurður út í mína sýn á borgarmálefni. Þeir sem hafa áhuga á henni geta lesið viðtalið hér. Svona viðtal gefur auðvitað aldrei fullkomna mynd af skoðunum viðmælendans, en ég held að margt af því sem ég legg áherslu á komist ágætlega til skila.