Það er alltaf skemmtilegt þegar fólk fer sínar eigin leiðir. Stjórnlyndir stjórnmálamenn og arkitektar með mikilmennskutilhneygingar eiga erfitt með slíkt, eins og ótal dæmi sanna. Ég skrifaði um þetta fyrir rúmu ári undir yfirskriftinni Óskastígar. Þann pistil má sjá með því að smella hér.

Ég var ekki með neina mynd af reykvískum óskastígum þegar ég skrifaði pistilinn, en er núna byrjaður að safna slíkum myndum. Hér er fyrsta myndin í bankann, sem ég smellti af þegar ég hjólaði heim um daginn. Óskastígur austan megin við Þjóðarbókhlöðuna. Það er svo augljóst að fólk mun frekar fara styttri leiðina, og spurning hvort það borgi sig ekki bara að horfast í augu við það og leggja alvöru stíg eftir slóðanum? Þægilegri og fljótlegri leið, ekki síst af því maður losnar við 90 gráðu beygjuna á hellulagða stígnum.